تحقیق و پژوهش در مورد سرخك

تحقیق و پژوهش در مورد سرخك

تعريف= (MEASLES)

سرخك نوعي بيماري عفوني حاد است كه به وسيله ويروس روبئولا ايجاد مي شود و شديداً مسري است و بطور معمول در كودكان عارض مي گردد.

تاريخچه:

قديمي ترين شرح بيماري سرخك توسط ابوبكر ( زكرياي رازي) نوشته شده كه در حدود سال ۹۰۰ پس از ميلاد تشخيص افتراقي سرخك را از آبله شرح داده است. در سال ۱۸۴۶ آقاي (Panam) بررسي هاي اپيدميولوژيك درباره سرخك انجام داد. در ۱۹۵۴ ويروس آن توسط آندرس Endres و Peebles جدا شد. در سال ۱۹۵۸ براي نخستين بار واكسن سرخك در كار آزمايي باليني در ايالات متحده به كار برده شد. در ۱۹۶۳ واكسن زنده ي سرخك در ايالات متحده اجازه ي مصرف يافت.

هر چند احتمال حذف سرخك تا سال ۲۰۰۰ امريكا و بعد از آن در ديگر نقاط جهان وجود داشت ولي هنوز قريب ۱۰% كل مرگ هاي كودكان زير پنج سال در سطح جهان  را شامل مي شود و در واقع هشنمين علت مرگ در سطح جهان است. در سال ۱۹۹۰ علت حدود ۷/۲% از ناتواني هاي مادام العمر بوده و بر اساس آمار WHO سالانه يك ميليون كودك را به كام مرگ خود فرومي برد. از آنجا كه بيماري مخزن مهمي غير از انسان ندارند، حذف آن با بهره گيري از برنامه گسترش ايمن سازي و استفاده از واكسن بسيارسالم و مؤثر محلي جزو اولويت هاي WHO است در كشور يران به فراواني يافت شده و گاهي منجر به برزو طغيانهايي نيز گرديده است، چون سطح ايمني واكسينال پس از مدتي پايين مي آيد‏، و لذا در نيمه دوم سال ۱۳۸۲ در سراسر كشور، اقدام به واكسيناسيون كليه افراد ۵ تا  ۲۵ گرديد.

عوامل بيماري زايي

الف) عامل سببي بيماري زا

ويروس عامل سرخك نوعي RAN ويروس، از جنس موربيلي (Morbili) ويروس ها و خانواده  پارا ميگزو ويريد ( Paramixovirido) است و بسيار ناپايدار و نسبت به اسيد، نور شديد( خشك شدن) حساس مي باشد. ولي با اين حال به مدت چندين ساعت در مواد به خصوص در شرايطي كه رطوبت متوسطي وجود دارد، زنده و عفونت زا باقي مي ماند. ولي قدرت آلوده كنندگي خود را در دماي كمتر از صفر درجه صد قسمتي حفظ مي كند.

ب) منبع عفونت

ويروس سرخك، تنها از افراد بيمار و اطرافيان آنها منتقل و حتي افراد مبتلا به عفونت سرخكي بدون علامت بد احتمالي براي ديگران يا مسري نيستند يا قابليت سرايت نا چيزي دارند. قابليت سرايت بيماري در دوره مقدماتي به اوج شدت خود مي رسد. از طريق ترشحات تنفسي به افراد حساس، منتقل مي شود و ورود ويروس از راه مخاط بيني و به احتمالي ملتحمه چشم صورت مي گيرد و دامنه دوره قابليت سرايت از چند روز قبل از برزو بثورات تا چند روز بعد ازآن متغير مي باشند.

ج) مواد آلوده كننده:

پيش از بروز نشانه هاي بيماري و در مراحل اوليه ي بروز دانه هاي سرخكي ترشحات دستگاه آلوده كننده اند.

د) دوره واگيري:

سرخك در مرحله پيش از بروز دانه ها و به هنگام بروز دانه ها به شدت آلوده كننده است ولي پس از بروز دانه ها توان آلوه كننده گي بيمار به شدت كاهش مي يابد. دوره آلوده كنندگي را از چهار روز قبل تا ۵ روز پس از بروز دانه ها مي توان دانست.

 

عوامل ميزبان

الف) سن: سرخك بطور عمده يك بيماري دوران كودكي است ولي در صورتي كه ايمني قبلي ايجاد نشده باشد در هر سني روي مي دهد. كودكان كمتر از ۶ ماهه اگر پادتن هاي مادري را داشته باشند از آلودگي دور مي مانند. با به كار گيري گسترده ي واكسن سرخك اينك بيماري در گروههاي سني بزرگتر بيش از دوران پيش از ايمني سازي ديده مي شود و ميزان بروز سرخك در بزرگسالان هم افزايش يافته است.

ب) جنس: بروز بيماري در هر دو جنس مساوي است.

ج) ايمني: يك بار ابتلا به سرخك ايمني مادام العمر به دنبال دارد و ابتلاي دوباره نادر است. ايمني سرخك هم خلطي(Hamoral) و هم بافته اي (Cellular) است. شير خواران به وسيله پاتن هاي مادري حفاظت مي شوند كه اين پاتن ها در بسياري موارد تا بعد از ۹ماهگي دوام مي آورند.

د) وضعيت تغذيه: در كودكان دچار سوء تغذيه سرخك به اشكال خيلي شديد بروز مي كند و ميزان ميرايي آن ۴۰۰ برابر بيش از كودكان خوب تغذيه شده اي است كه سرخك گرفته باشند. علت اين امر ممكن است در رابطه با نارسايي پاسخ ايمني به علت سوء تغذيه باشد. حتماً در كودكان سالم هم پس از ابتلا به يك حمله شديد سرخك ممكن است كاهش وزن بروز نمايد و كودك را به سوء تغذيه بكشاند.

 

عوامل زيست محيطي

ويروس سرخك در هر فصلي انتشار مي يابد. افزايش انتشار سرخك در فصل زمستان به احتمال بيشتر ناشي از عوامل اجتماعي است تا عوامل اقليمي زيرا در زمستان مردم بيشتر از تابستان در اتاق دور هم جمع مي شوند و ويروس فرصت مناسب تري براي انتشار مي يابد. تراكم جمعيت و حركات جمعيت در بروز همه گيري تأثير مي گذارد.

 

روند زماني

سرخك در مناطق معتدله كه يك بيماري زمستانه ـ بهاره به حساب مي آيد و در نيمكره شمالي، بخصوص در ماههاي اسفند و ارديبهشت به حد اكثر ميزان خود مي رسد در حالي كه در مناطق استوائي، اپيدمي هاي بيماري از وضوح كمتري برخوردار بوده و بيشتر در فصول گرم و خشك سال حادث مي گردد.

همه گيري هاي بيماري در بعضي كشورها ي صنعتي در دوران قبل از كشف واكسن ها هر ۲۵ سال تكرار مي شود در حالي كه در جوامع و مناطق محدودتر و برخي از جزاير دور افتاده، و مناطق قطبي، همه گيري هاي بيماري با فواصل طولاني تر و مرگ و مير بالاتري حادث مي گردد. هر چه تعداد افراد جمعيت يك منطقه بيشتر باشد فاصله بين همه گيري ها ي سرخك كوتاه تر خواهد بود.

 

راه انتقال

انتقال سرخك بطور عمده به وسيله ريزقطره ها و قطرات هسته اي انجام مي گيرد. راه ورود ويروس دستگاه تنفس است. آلودگي از راه ماتحمه ي چشم هم محتمل است. زيرا با چكاندن ويروس سرخك در چشم مي توان عفونت ايجاد كرد. كساني كه واكسن سرخك دريافت مي دارند نمي توانند ويروس واكسن را به ديگران منتقل نمايند.

 

دوره پنهاني:

دورة پنهاني سرخك ۵ روز (دامنه ي ۸ تا ۱۶ روز) است كه در بزرگسالان ممكن است كمي طولاني تر شود. هرگاه آلودگي به سرخك بطور مصنوعي از راهي جز راه دستگاه تنفس ايجاد شود، (مانند تزريق واكسن سرخك) دورة پنهاني كوتاه تر و بطور متوسط هفت روز خواهد بود.

اشكال باليني دورة بيماري را مي تواان به دو بخش كرد:

الف) دورة پيش از بثورات: عقيده بر آن است كه دورة پيش از بروز نشانه هاي باليني نماينده‌ي دوره‌ي انتشار ويروس است اين دوره ۴-۳ روز طول مي كشد و ويژگي آن نشانه هاي كلاسيك بيماري مانند تب خفيف تا متوسط سرفه خشك، آبريزش بيني و سرخ شدن چشم است. اين نشانگان به علت پرخوني پوشش هاي مخاطي هستند. يك يا دو رو زپيش از بروز دانه هاي پوستي، در مخاط دهان «لكه هاي كوپليك» پديد مي آيند. لكه هاي كوپليك، لكه هايي كوچك و سفيد مايل به آبي در زمينه ي قرمز هستند و تعداد آنها از چند عدد تا چند صد عدد و اندازه ي آنها كوچكتر از نوك سوزن و وجود آنها علامت مشخصه‌ي «ياتوكتوموتيك» سرخك است.

۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از بروز بثورات جلدي ديده يم شود.

ب) مرحلة بروز بثورات: در حدود روز چهارم بيماري بثورات پوستي در سرتاسر بدن پديد مي آيد. رنگ آنها صورتي روشن با سرخ و ماكولوپولراند، دانه ها نخست در صورت و گردن ديده مي شوند و در مدت ۲ تا ۴ روز تمام بدن و پاها را گرفتار مي كنند. دانه ها ممكن است به صورت ناپيوسته باقي بمانند ولي اغلب بهم پيوسته و داراي رنگ غيرواضح اند. در روز پنجم يا ششم دانه ها شروع به ناپديد شدن مي كند. ترتيب ناپديد شدن آنها به مانند پديد آمدن دانه هاست و بر جاي دانه ها تغيير رنگ قهوه اي باقي مي ماند كه مدتها پس از ناپديد شدن دانه ها هم آنها را مي توان ديد.

يك اناتتم يا mottling قرمز معمولاً در كام نرم و تحت وجود دارد koplikspois نقاط خاكستري – سفيد، معمولاً به كوچكي دانة شن يا هالة كوچك قرمز بوده ندرتاً هموراژيك مي باشند آنها تمايل دارند در مقابل آسيابهاي تحتاني رخ مي‌دهند اما مي توانند بصورت نامنظم در تمام مخاط بخش كردند ندرتاً در قسمت مياني لب پايين روي كام ظاهر مي شوند به سرعت ايجاد و محو مي‌شوند غالباً ۱۸-۱۲ ساعت هنگاميكه محو مي گردند تغيير رنگ قرمز و نقطه اي مروي مخاط باقي مي ماند.

 

عوارض

علي رغم آن كه سرخك يك بيماري با شدت متوسط است ولي تعدادي عوارض دارد. شايع ترين عارضه هاي سرخك اسهال هاي مرتبط با سرخك، سينه پهلو، عفونت برنش‌ها (برونشيت)، برونشيوليت و اتيت مياني (ورم گوش مياني) لارنژيت با التهاب حنجره، آدنيت چركي يا التهاب غدد لنفاوي، فارنژيت چركي، ميوكاريت، بوربواري ترومبوسيتوپنيك، عوامل پلاكت ها در خون، تعداد كم مي شود نقاط قرمز به دليل آن است، آنسفاليت نيز حادث گشته و بر وخامت

تحقیق و پژوهش در مورد سرخك

نوشته تحقیق و پژوهش در مورد سرخك اولین بار در فايل مارکت – بازار فايل پدیدار شد.

لطفا از لينک زير دانلود کنيد

دانلود 

فايل

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>